Waarom….
Waarom wordt jou zo’n pijn gedaan.
Waaraan heb je dat verdient.
Ik wou dat ik je pijn en boosheid en verdriet kon wegnemen.
Dat van jou en dat van je kinderen.
Maar ik kan het niet ik kan het gewoon niet.
Het doet me zoveel pijn en verdriet om je zo te zien.
Elke dag weer vraag ik God waaraan heeft zij dit verdient.
Maar ik weet het is niet jou fout.
Hij moet veranderen hij moet knokken.
Het maakt me vaak zo kwaad.
Ik wou dat ik meer voor je kon doen ik wou dat ik meer voor je kon beteken.
Ik voel me vaak te kort schieten.
Zo vaak zeg ik juist de verkeerde dingen,
Zo vaak doe ik je pijn met me woorden.
En dat wil ik niet dat wil ik echt niet.
En zoals nu dan denk ik wat moet ik doen moet ik je laten moet ik je troosten.
Is het mischien maar beter dat ik weg ga.
Mischien ben ik wel het probleem en zien wij het allemaal niet alleen hij.
Maar een ding weet ik wel ik hou heel veel van je en van je kinderen.
En mocht ik de schuldige zijn dan vraag ik God om vergeving.
En kan ik je alleen maar zeggen dit is nooit mijn bedoeling geweest.
Ik zal zelf mijn weg moeten kiezen of ik blijf of ga.
Ik wil niet je bent mijn beste vriendin.
Maar ik vindt het moeilijk om je zo te zien lijden.
Ik zou zo graag meer voor je willen doen en meer voor je willen beteken.
Maar ik weet God is de enige die alles kan doen en niet ik.
En ik weet en geloof er komt een tijd dat alle wonden zullen helen.
En dat God je zal laten zien waar dit voor nodig was.
En dat probeer ik maar vast te houden.
En mijn gebed is dan ook dat God je zal genezen en bij je zal zijn en je zal bescherem en je arm zal zijn als je die nodig hebt. Bij hem kun je schuilen.
For ever your frend and i will always love you