ik ben geen slachtoffer
ik ben een overlevende
zeg ik, verbeten
dat is hetzelfde
zeg jij, schouderophalend
omdat je het ook niet meer weet
ik zie niet hoe je het missen kunt
jij ziet niet wat ik bedoel
en je vraagt het ook niet
er is eigenlijk maar één verschil
een slachtoffer vervult een passieve rol
en wordt derhalve bepaald door wat haar overkomt
een overlevende verkiest een actieve rol
en aanvaardt wat er met haar gebeurt
zonder zich daarbij neer te leggen
het verschil heet verantwoordelijkheid
nooit ofte nimmer voor wat mij is aangedaan
maar wel voor mijn leven, mét de pijn
alleen als ik géén slachtoffer ben, kan ik die dragen
en mijn leven zo leiden dat het waarde voor mij heeft
dat er zin is in mijn bestaan
als jij me als slachtoffer ziet en benadert
dan ontneem je mij de verantwoordelijkheid die ik nodig heb
om werkelijk vrij te kunnen zijn –
en fier, met opgeheven hoofd,
ga ik het onbekende tegemoet
er zit meer veerkracht in een mens dan je misschien wel mogelijk acht