Verduisterd bestaan

Tasten in het duister,
zoeken naar het licht,
alles is zo donker,
geen hand voor mijn gezicht.

Waar zijn de mensen Heer
en waar is dan Uw Hand?
Donker is de aarde,
duister het land.

Nergens plaats,
geen plek waar ik kan zijn,
dwalend door de straten,
ben ik ineens weer klein.

Lopend langs de huizen,
hunk�rend naar een stem:
�Je mag wel binnenkomen hoor,
dit is geen Bethlehem�.

Maar niemand doet mij open,
of kan ik het niet zien?
Verduisterd in mijn denken,
verboden �t Licht te zien.

Wie maakt mijn geest zo zwart,
zo donker als de nacht,
waardoor geen licht kan stralen,
wie heeft mij in zijn macht?

Maar, weet dat ik weten wil,
dat Iemand sterker is.
Dwars door alle deuren heen,
al blijven ze nu dicht.