Stil, koud en intens verlaten,
Struikelt ze door de donkere straten.
Niemand ziet haar… ze is onzichtbaar,
Niemand kent haar, ze is zo kwetsbaar
Stil , koud en versteend van verdriet,
krijsend van binnen: is er iemand die me ziet?
Stil, koud en verdwaald loopt ze rond,
de pijn laat haar liggen op de grond.
Ze heeft geen stem, ze roept niemand,
verloren, verlaten, door leed overmand.
Na uren zo rond te hebben gezworven,
Is daar op die plek haar gevoel gestorven…
P