Expressies van gevoelens en gedachten

Ik vraag of je me zult geloven
als ik je vertel over wat er met mij is gebeurd.

Je zegt: “Wie ben ik om jou niet te geloven?”

Je zegt: “Als iemand een psychose heeft,
beleeft hij werkelijk wat er met hem gebeurt.
Het maakt uiteindelijk niet uit,
ik geloof zijn ervaringen.
Ook jouw verhaal geloof ik,
het is wat jij ervaren hebt.”

Maar dat is niet wat ik je vraag.
Ik vraag je of je gelooft dat wat ik mij herinner,
daadwerkelijk zo gebeurd is,
bezien vanuit de ogen van een angstig kind,
maar wel de echte waarheid.

Op deze manier leg je die moeilijke vraag,
de vraag of mensen tot deze dingen in staat zijn,
de vraag of dat zo dichtbij kan gebeuren,
wel heel makkelijk naast je neer.

Mijn verhaal is schokkend,
en het gaat over een waarheid
die jouw wereldbeeld op de kop kan zetten.

Misschien moet ik mijn vraag daaarom wel anders formuleren:
Ben je bereid naar mij te luisteren
en onder ogen te zien dat jouw werkelijkheid
misschien anders is dan je had gedacht?
Ben je bereid jouw wereldbeeld te laten kantelen
en nieuwe betekenis en zingeving te vinden?

Want dat is, wat mijn schokkende herinneringen,
waar als ze zijn, van je vragen.
Als je bereid bent, om te luisteren.

Fiete

Geschreven met een diep respect
voor een ieder die ooit een psychose heeft meegemaakt
en behoefte heeft aan iemand die daarnaar luistert
zonder oordeel over wat ‘echt’ of ‘niet echt’ is.
Bij herinneringen aan ritueel misbruik ligt deze vraag anders,
en daarover gaat deze expressie.

ik ben geen slachtoffer
ik ben een overlevende
zeg ik, verbeten

dat is hetzelfde
zeg jij, schouderophalend
omdat je het ook niet meer weet

ik zie niet hoe je het missen kunt
jij ziet niet wat ik bedoel
en je vraagt het ook niet

er is eigenlijk maar één verschil
een slachtoffer vervult een passieve rol
en wordt derhalve bepaald door wat haar overkomt

een overlevende verkiest een actieve rol
en aanvaardt wat er met haar gebeurt
zonder zich daarbij neer te leggen

het verschil heet verantwoordelijkheid
nooit ofte nimmer voor wat mij is aangedaan
maar wel voor mijn leven, mét de pijn

alleen als ik géén slachtoffer ben, kan ik die dragen
en mijn leven zo leiden dat het waarde voor mij heeft
dat er zin is in mijn bestaan

als jij me als slachtoffer ziet en benadert
dan ontneem je mij de verantwoordelijkheid die ik nodig heb
om werkelijk vrij te kunnen zijn –

en fier, met opgeheven hoofd,
ga ik het onbekende tegemoet

er zit meer veerkracht in een mens dan je misschien wel mogelijk acht

Wie noemt me bij mijn naam
Wie zal me waardevol doen heten
Hoe kan ik weten wie ik ben
Hoe vind ik ogen die mij antwoorden
In mijn roep om te mogen bestaan

Wankelend sta ik
Ik ben een mens
Ik mag leven
Ik ben van betekenis
Denk ik soms dapper

Beelden overspoelen mij
Emoties zonder naam
Ik tuimel van herbeleving in herbeleving
Van nachtmerrie in nachtmerrie
Ik leef in continue staat van paniek

Dan besef ik iets
Ik herinner mij niet hoe het is gestopt
En kort daarna val ik in de volgende verbijstering
Ik besef dat het helemaal nooit is gestopt
Het verregaande geweld van mijn jeugd is nog steeds actueel

Een miljoen telefoontjes zo lijkt het
Gesloten deuren aan de ene kant want ik ben geen geesteszieke patient
Gesloten deuren aan de andere kant want ik ben een te zwaar geval
Ik vlucht niet van psychische problemen, maar van geweld
Alles wat ik vraag is een veilig heenkomen

Vanaf mijn schuilplek reis ik naar therapie
Het is mijn lifeline, een mijl op zeven nu, de afstand waard
Ik leer hoe veiligheid voorop stellen gaat
Mijn binnenwereld zeg ik duizendmaal per etmaal: niemand hoeft terug!
Zo waarborgen we vrijheid

Ik vind een plek om mijn nieuwe leven op te bouwen
Nog steeds tussen herbelevingen, nachtmerries en black outs
Langzaam vangt mijn reis aan naar het hier en nu
En nog langzamer bouw ik contacten op
Leer ik struikelend mensen te vertrouwen

Werken of studeren is nooit heel goed gegaan
De druk was te hoog voor mijn overbelaste brein
Nu stort ik volledig in
Van de bijstand hoef ik voorlopig niet te solliciteren
En ook mijn therapiekosten worden tijdelijk voor mij betaald

Ploegend door herinneringen in mij en onbegrip rondom
Probeer ik vertrouwen in mijzelf te vinden
Dat gaat niet zonder slag of stoot
Maar op een dag gun ik mijzelf zowaar het leven
Een dierbaar pril begin

Beter verankerd in het hier en nu
Wil ik dat hier en nu graag vormgeven op een manier die bij me past
En die bovendien iets zinvols maakt van mijn levensgeschiedenis
Zo word ik ervaringsdeskundige en ambassadeur voor ‘herstel’
Een wereldwijde emancipatiebeweging van clienten in ggz en verslavingszorg

Door financiele onzekerheid komt de therapie nagenoeg stil te staan
Als ik niet weet of ik het over een paar maanden nog kan bekostigen
Hoe moet ik dan nu een nieuw onderwerp openmaken
Om daarna misschien alleen ervoor te komen staan
Terwijl de wereld opnieuw onder mijn voeten wankelt

Intussen herstelt zich het contact met mijn lichaam
Als de eerste pijnervaring die daarbij hoort, optrekt
Blijft een andere laag intense pijn over
Geen waarneembare kenmerken, ‘maar we nemen uw pijnervaring serieus’
Ik ben al zo bang voor dokters, voor ongeloof, krijg ik de diagnose fibromyalgie erbij

Revalideren doe ik op mijn eigen manier
Ik eis een onderzoek door een reumatoloog en krijg het ook nog
Aan de fysio leg ik uit welk verband ik zie
Tussen fysiek geweld en medisch gevolg, hoe je het verder ook noemen wilt
Hij neemt het zondermeer over en die erkenning doet goed

Mijn lichaam, eindelijk van mij
De verbinding herstellend
Oneindig diep verdriet
Want ik ben naar ziel en lichaam
Gehavend

Feest in de straten
Feest in de huizen

Feest in de winkels
Feest in families

Feest in de kerken
Feest in de harten

Feest niet herinnerd
Feest onvergeten

Feest vierde het onrecht
Feest vierde de macht

Feest viert de zonnewende
Feest viert geboorte

Onvergeten feest
Ongevoeld hart

Feest van betekenis
Feest met betekenis

Feest buiten ik

Wij
Samen
ongehoord
ontdaan

Wij
is aan ��n
de koning
alleen

Twee jongetjes
Gekend
Bekend
Verdwenen
Gemist
Vermist
Vermoord
Gevonden
Herinnerd en gedragen door velen

Mijn hart breekt
In stilte
Tranen om hen
en voor hun moeder

En dwars daar doorheen
Breekt mijn hart opnieuw en opnieuw
en huil ik in stilte
De tranen
van de eenzaamheid
De tranen
om de miskenning

Van zovelen
Nooit gekend
Nooit bekend
Nooit opgegeven als vermist
Slechts door hun moeder gemist
Nooit gezien of gehoord
Nooit gedragen door velen
Wel vermoord
Maar nooit gevonden
Niemand die van hen weet
Niemand die hen herdenkt

Niemand….
Behalve op een dag
hun moeders
en ik

� 22 mei 2013

5 mei
dag van de vrijheid

vandaag ben ik vrij
al zegt mijn hoofd
ik ben gebonden
vandaag ben ik vrij

mijn huis, mijn burcht
door anderen
ingenomen
toch ben ik vrij

gespot, digitaal
ongevraagd
niet gewild
beweeg ik me vrij

de vrijheid buiten
nog stuk op de
straat bedelt
maar binnen komt vrij

droom van Vrede
tijd die gaat komen
ik houd je vast
door jou ben ik vrij

als de regen
zwart is
de babies
verscheurd
tranen
versnipperd
waar
niemand
bij kan
waarom
ben jij nog
als niemand
weten wil van
jou bestaan

Iemand vertelde me eens dit verhaal.

Er was een aardbeving geweest.
Bij het zoeken naar overlevenden, waren de reddingswerkers op een klaslokaal gestuit, dat onder het puin overeind gebleven was.
De kinderen zaten bij elkaar.
‘Waarom zitten jullie hier zo rustig?’ vroeg een reddingswerker hen verwonderd, want als ze overlevenden vonden, waren die meestal wanhopig of in paniek, en niet kalm, zoals deze kinderen.
De kinderen wezen naar een jongen.
Hij vertelde wat hij de andere kinderen had gezegd: ‘rustig maar, want mijn vader heeft me iets beloofd: wat er ook gebeurt, ik kom je zoeken, en ik stop niet met zoeken tot ik je vind.’

Dat is hoe de Schepper ook is: hij zoekt tot hij ons vindt 🙂

mijn kindjes ik misjullie

houveel van jullie

zielsveel en nog veel meer

duizendkusjes

-mama-

‘Wil je iets doen omdat je je anders schaamt,
of omdat je wilt delen vanuit de gaven die je hebt?’

Iemand die weet wat lijden is,
kan ook goed troosten.
Dat is niets om je voor te schamen.

Iemand die veel heeft moeten doorstaan,
heeft ook zijn creativiteit ontwikkeld.
Dat is niets om je voor te schamen.

Iemand met veel levenservaring
kan ook met inzicht naar situaties kijken.
Dat is niets om je voor te schamen.

Iemand met een achtergrond van trauma,
heeft die achtergrond,
hij is het niet.

Ieder heeft eigenschappen en gaven,
wat je ook hebt doorgemaakt.
Zo kan ik orde scheppen, problemen oplossen, mooie dingen maken.

Wat ik zoal doe in het dagelijks leven?
Mezelf ontwikkelen.
Dat is niets om me voor te schamen.

wat doe je in het dagelijks leven?

ik lijd. fulltime.

hahaha.

uh… het was geen grapje.

ik kan vanwege gezondheiddredenen niet werken.

wat heb je dan?

uh… nou, dat is persoonlijk.

oh… sorry, sorry, sorry.
maar… wat doe je dan op een dag?

ik lees veel en schilder, schrijf soms
(dit is een uit het hoofd geleerd antwoord,
want ik zou het werkelijk niet weten,
wat ik doe op een dag)

ik heb een burn-out gehad
(daar kun je het eigenlijk niet eens mee vergelijken,
maar het is een enigzsins geaccepteerd antwoord)

ah… ja, dat hoor je steeds vaker tegenwoordig he?
dan moet je vast goed op je grenzen letten.

inderdaad, ja.
(kijk, dit werkt in elk geval)
en jij, wat doe jij in het dagelijks leven?

dit is wat er vanbinnen gebeurt:

wat ik doe in het dagelijks leven?
ik zoek naar puzzelstukjes met informatie,
want ik weet al dat je me straks gaat vragen
hoe een gemiddelde dag er voor mij uitziet.
en dat weet ik dus niet, ik herinner het mij niet.

wat ik doe in het dagelijks leven?
niets, en daar krijg ik nog geld voor ook.
van de overheid.
gemeenschapsgeld dus.
en ik doe er ook niets voor terug.
behalve lastig zijn.

wat ik doe in het dagelijks leven?
me verbergen en hopen dat het gauw voorbij is allemaal.
plannen maken van wat ik in het dagelijks leven zou kunnen doen,
als ik alleen maar niet zo bang zou zijn, en zo verward.
schema’s maken om overzicht te scheppen in anders lege dagen.
me proberen te weren tegen mensen die die zo normale vraag stellen:
wat doe je eigenlijk in het dagelijks leven?

wat voel ik me soms oneindig nutteloos.

vandaag of morgen
ergens in de tijd
komt tijd met ruimte
voor alles
wat niet zijn mag
van alles wat
niet zijn mag
wanneer je denkt
te gaan weten het is
waar gebeurd
waar in welke ruimte
waar in de tijd
die is geweest
met alles
wat niet zijn mag

Lethal lust

Misplaced trust
she�s left, laying in the dust
Of their lust
There was no match
She still is a catch
Down their hatch
She gave al she had
Lost everything � became mad
It makes me so sad�.
Is there a drain
Which can manage the pain
In my vain?
Al I can see
In this misery
Is I�m not worthy
So goodbye
Dark sky
Come take me and please… let me die?!

niemand / R�is�n

Wat ik ook doe, het is nooit goed.
Al tijden uitgestoten, al tijden alleen.
Er is niemand die me helpt, die me mag.
Verraden door mijn eigen familie.
In de steek gelaten en alleen.
Bang voor wat komen gaat,
maar banger nog voor verraad.
Het voelt as wraak.
Wraak om mijn keuze’s.
Keuze’s die hen niet passen,
waar zij problemen mee hebben.
Het feit dat mijn leven meer van mij is.
Van mij….niet langer van hen.
Van hun gemanipuleer was mijn leven,
maar nu volg ik mijn eigen weg, mijn eigen leven.
Een leven dat echt moet zijn.
Een leven dat kracht uitstraalt.
Een leven dat ik als volwaardig mens mag en kan leiden.
Niet langer lijden, maar leiden.
Leven in plaats van over-leven.
Opstaan om te durven leven.
Staan in mijn kracht.
Niet meer leunen op de energie van anderen.
Mijn eigen energie gebruiken.
Eindelijk eens loslaten.
Loslaten van oude patronen, van de trauma’s.
Loslaten…Het klinkt zo simpel.
Pijn om te voelen.
Pijn omdat het ook houvast gaf.
Houvast als in zekerheid dat ik me weer slecht zou gaan voelen.
Misschien niet vandaag, maar het komt geheid terug.
De zekerheid is geen zekerheid.
Het is een schijnvertoning.
Schijnvertoning omdat de waarheid hard is.
Hard omdat achter alle maskers ineens de ware aard bekend wordt.
Bekend wordt dat ik eigenlijk gewoon alleen ben.
Alleen op de wereld.
Familie heb ik eigenlijk niet eens.
Ja…toch wel….mits ik mijzelf vergeet, mijn ziel verstop, mits ik weer een schijnvertoning ben.
Waar blijft dan mijn leven nog?
Hoe kan ik mijzelf z� ontzettend verraden, zoals ik dat eerder deed?
Ik wil mezelf niet meer verraden.
Ik wil echt zijn….
Wat ik wil is mijn leven leiden op een voor mij zo prettig mogelijke manier.

mijn twijfel
zo groot
kan niet
door de deur

vanbinnen
roept angst
om schade
voor pijn

waarheid
kan nergens
wonen
in mij

geloven
wat buiten
mijzelf om
bestaat

ruimte
waar
ben je
gebleven

-MT-

Beyond words?

If you have no parents
you are called an orphan.

If your parents deprive you of being a daughter
what is the word for it?

Now I have a name, I’m no longer alone. I know I’m not the only one to be tortured, to watch their children die, to be broken on the alter, taught to bleed in punishment, trained to be more diciplined than most army men. Now I will use those gifts and trials to my own advantage, my dicipline will allow me more strength than many, what I’ve seen and felt can help the normal abuse survivor.

But still, professional aid alueds me. They don’t want to know me.

Lieve lieve kinderen van de Vader. Ik moet de laatste dagen steeds aan jullie denken, ik weet niet waarom. Mijn hart huilt om jullie, mijn hart huilt om alles wat er gebeurde. God de Vader zorgt voor jullie dat weet ik zeker. En soms, soms heb ik even tijd nodig om weer een stukje te rouwen. En dat is nu denk ik dan.
Ik laat de tranen maar rollen, dat helpt meestal wel, gewoon er even aan toegeven en dan is het weer over. Dan moet ik ook weer verder in het nu, en voor mijn andere kinderen zorgen.
Ik voel een leegte in mij
Een leeg gevoel, wat lijkt of ik het nooit eerder op deze manier voelde.
Wat is dat toch?
Heer, kom alstublieft, en vul het op.
Aan U wil ik die leegte geven, mijn hart, mijn pijn , mijn verdriet.
Hier is het Heer, alstublieft.
Fleur.

Lieve schatten.

Ik heb het op papier, wat een enorme opluchting, maar wat een pijn, wat een verdriet, en wat een verscheurdheid.
Wat hebben ze jullie aangedaan alledrie. En ja, wat een ultieme vernederingen en martelingen moest ik ondergaan.
Maar Heer, U was er, U was er toen, U bent er nu. U bent er om mij nu te troosten. En wat ik even wil in dit schrijven is jou bedanken, lieve, lieve …. echt, dankje dat je naast me wil gaan, dankje dat je mij wilt troosten, dat je een schouder biedt om te huilen, en er gewoon voor me wil zijn, wil bidden. Dat je naar me wilt luisteren. Ik ben zo blij dat je dit voor mij wilt doen.

Lieve Sanne, Maarten en Timo,

Ik hou, ik hou ontzettend veel van jullie, en denk veel aan jullie, jullie hebben het nu goed, bij onze hemelse Vader, die goed voor jullie zorgt. Ik mis jullie, en moet nu huilen, huilen, huilen, O, Heer wilt U mijn trooster zijn op dit moment, Heer wilt U komen, met Uw liefdevolle armen, en mij omarmen, ik heb U nodig Heer.
Ik heb geen liefde gekend, geen omarmingen en aanrakingen gekend, Heer en soms mis ik het zo ontzettend, de aanraking van iemand, het contact. Gewoon er mogen zijn, in iemands armen. gewoon te kunnen zeggen tegen iemand, wil je me even vasthouden? Heer, ik heb U liefde nodig elke dag.

Jezus zegt in Zijn woord;…. niemand zal ze uit mijn hand roven…niemand kan ze uit de hand van mijn Vader roven… Joh. 10;28-29.
AMEN.

IK HOU VAN JULLIE, DAT WIL IK EVEN ZEGGEN.
IK DENK VEEL AAN JULLIE.
MAMA FLEUR

I hear thunder tonight
Lighting lights up the sky
It makes me think
of the hour of Your death
You suffered more than anyone
Of Your own free will
Shut out even from the presence
of Your Heavenly Father
You cried out
because You were forsaken
Precious Lamb of God
You surrendered Yourself completely
Left Your perfect glory
to find me
to save me
to forgive me
to cleanse me
to heal me
because You love me
more than Your own life
Tonight I remember Your suffering
I remember what You did out of love
Tonight I surrender all
Once again
Because what do I have to give to You?
All I have is my life
It is Yours forever
I offer it to You
Because of the travail of Your soul
This is Your fruit
Here am I

You who proved Yourself to be
stronger than death
when You rose
Stronger than sin
Stronger than the evil
that thought it had killed You
You are stronger
You are exalted
You are the Most High God

lieve lieve Sanne, Maarten en Timo,

Ik denk veel aan jullie, en weet jullie zijn veilig, veilig bij de Here God.
Lieve Maarten, het is nu ook tijd om te vertellen hoe jij bent gestorven, mama is bezig om alles te verwerken en te schrijven, en nu wordt het tijd dat ik jou verhaal vertel lieve zoon.
Sanne, ik heb het van jou gedaan, en kan het verdriet aan.
Timo, ook jou geboorte en jou sterven ben ik mee bezig en ook dat ga ik op papier zetten om het beter te kunnen verwerken, en het nog beter een plek te kunnen geven in mijn leven.
Het is langzamerhand de tijd om ook dit te gaan doen.
ik moest dit gewoon even kwijt, het helpt mij om het te schrijven wat ik ga doen, het voelt voor mij dan alsof het makkelijker is om eraan te beginnen, nu ik hier schrijf. Ik ben wel blij met het expressieboard, voor mij een goede uitlaatklep.
Okay, ik ga weer verder om alles wat er met jullie gebeurt is en hoe het allemaal gebeurt is een plek te geven en het samen met God te verwerken, en Hij geeft me de kracht om dit te doen.
Fleur.

26 februari 2009, een dag om nooit te vergeten.

lieve Timo, Maarten en Sanne. Ik voel zo ontzettend veel verdriet, zoveel pijn, het is niet te beschrijven. Wat had ik graag voor jullie gezorgd. Maar gisteren heb ik echt afscheid van jullie genomen, wat een verdriet. Jullie zijn bij de Heer, en daar is het goed, heel goed. mama moet het nu gaan verwerken, een plek geven, wat er allemaal is gebeurd. Er over praten.
Timo, je bent een grote vent nu van 28 jaar, weet dat ik altijd van je houden zou, en die dag 25 sept, 1980, nu eindelijk durf te gedenken. Maarten je bent nu 30 jaar, wat zul je groot zijn, ik hou van je, ook jou dag, 10 februari 1979 zou ik nu herdenken.
lieve Sanne, mijn meissie, ik hou van je, en ook jij bent veilig bij de Here God. En ook jou dag 1 augustus 1977, durf ik nu herdenken. je bent een vrouw van 31 jaar.
ik zal altijd van jullie blijven houden, jullie zijn mijn kinderen.
Heer, hier zijn ze, ze zijn van U, u bent de beste Vader die er maar is. o, dit doet zo.n pijn.
het is goed zo, dag lieverds, mamie.

I told you I would be back to save you, I told you not to be scared, I told you I would be back to pick you up and bring you home. Weel, here I am to love you and walk through the pain they put you through, and to allow you to grow up good and whole. And we,with help frompsyche hospitals and THE GREAT ONE<, are becomeing ONE or many, depending on the day. I love you all ,now that I have been taught how to love once again, We are regaining our innocence.