Juniper Art, verhalen van een overlevende
Ik werd wakker en zag je zitten op een stoel naast mijn bedje. Ik zag je gezicht en je keek naar mij.
Je keek naar mij zonder iets te zeggen.
De gordijnen waren open en de maan scheen naar binnen.
Je tilde me uit bed en nam me op schoot.
Als een gewillig dier lag ik in jouw armen en ik vreesde geen kwaad, want jij was bij mij.
Mijn papa.
Je legde me op de grond.
Jouw hoofd boven mijn hoofd, jouw handen hard en dwingend op mijn lichaam.
Ik wendde mijn gezicht van je af, maar je dwong mij naar je te kijken en ik herkende je niet. Ik wist niet wie jij was.
Jouw lichaam, groot en zwaar, bovenop het mijne.
Jouw borst op mijn gezicht. Duwend en verstikkend ontnam je me alle lucht.
Een vlijmscherp mes sneed door mijn buik.
Mijn hoofd duizelde en ik schreeuwde het uit.
Een gesmoorde schreeuw weerklonk van binnen.
“Help! Ik wordt verscheurd! Papa, waar ben je? Papa, help. Papa, help me dan!”
Ik was jouw dochter.
Klein en kwetsbaar.
Breekbaar in jouw handen.
En je brak me.
Je brak me in duizend stukjes.
Mijn lichaam gebroken en bloedend op de vloer.
En jij,
jij stond op.
Je liep weg en liet mij achter.
Koud en eenzaam bleef ik liggen.
Ik rilde en kromp ineen.
Jij waste je handen in onschuld
en ik zocht de mijne in het bloed op de vloer.
Ik was nog maar een klein meisje.
Niet wetende, begrijpende of bevattende, was jij het die mij leegroofde die nacht.
© Augustus 2000 Fragile Wing.
Proza © Juniper art.
© Lars Toebes
(gemaakt naar aanleiding van bovenstaande verhalen)