Ik word gemist en dat doet me zeer,
toch kan het niet op de oude manier meer…
Ik zou willen dat ik er wat aan kon doen,
maar het wordt nooit meer zoals toen.
In woorden en daden laat ik me soms zien,
maar daar wordt het alleen erger van misschien…
Ik zou willen dat ik er wat aan kon doen,
maar het wordt nooit meer zoals toen.
Mijn kennis van zaken is nog steeds aanwezig,
maar daar houdt niemand zich mee bezig…
Ik zou willen dat ik er wat aan kon doen,
maar het wordt nooit meer zoals toen.
Verscheurd en verward kan ik me soms voelen,
dit kan men toch niet met verbetering bedoelen…
Ik zou willen dat ik er wat aan kon doen,
maar het wordt nooit meer zoals toen.
Ik leef voort in ieders gedachten,
terwijl ik op een teken van herkenning zit te wachten…
Ik zou willen dat ik er wat aan kon doen,
maar het wordt nooit meer zoals toen.
Ik wens dat ik er op een dag weer zal zijn,
maar als dat niet hetzelfde voelt, is er weer pijn…
Ik zou willen dat ik er wat aan kon doen,
maar het wordt nooit meer zoals toen.
In dit half aanwezig zijn dwaal ik voort,
hoewel dit mijn gevoel niet goed verwoord…
Ik zou willen dat ik er wat aan kon doen,
maar het wordt nooit meer zoals toen.
Er is geen terug, maar er is ook geen heen,
voelde ik me maar wat minder alleen…
Ik zou willen dat ik er wat aan kon doen,
maar het wordt nooit meer zoals toen.