Ik ben zo moe, zo ontzettend moe, vandaag. Zit maar te huilen. Steeds moet ik denken aan mijn kinderen. Ik wil een plek voor ze. Een plek waar ik heen kan gaan, om te rouwen, om te denken, om te huilen. Hier op deze site in het gedenkboek wil ik ze schrijven, maar dat durf ik nog niet, Heer wilt U mij helpen, of iemand op mijn pad sturen die het samen met mij wil doen. Die met mij wil schrijven, die met mij wil bidden en ze een plek geven.
Ik ben zo moe, ik ben zo moe, ik moet zo huilen steeds maar weer.
ik voel me hier wel veilig, en het helpt te schrijven wat ik voel en denk. ik moet hier doorheen. Heer pak mijn hand wilt U met mij meegaan?? Ik heb U nodig, heel hard nodig.
Fleur.
