Het is genoeg.
(Gericht tegen de vader en de moeder, beide daders)
Hoe vaak heb ik niet gezegd
dat jullie hetzelfde was aangedaan?
Dat jullie voor een onmogelijke keuze hadden gestaan?
Dat er iets moest zijn wat ik niet van jullie wist,
iets, dat het allemaal kon verklaren?
Ik was in de veronderstelling dat begrijpen me helpen zou.
Vandaag herinnerde ik het me:
Ik heb voor precies dezelfde keuze gestaan.
Ik heb geweigerd.
Botweg en met mijn hele wezen.
Zonder ook maar een zweem van spijt.
Ik heb geen begrip meer voor jullie.
Mijn hart heeft zich voor jullie gesloten.
Ik ken geen genade voor mensen zoals jullie.
Allebei kozen jullie bewust voor het kwade,
tegen beter weten in.
Ten koste van elke onschuldige
die jullie handen vinden konden.
Ten koste van mij.
Er is een Rechter die alles heeft gezien
en die mij en elk van hen, recht zal doen.