Laat vooral niet zien
dat je lijdt,
dat je schreit,
dat je gebukt gaat,
dat je alleen staat.
Jouw angst en pijn,
jouw eenzaam zijn,
jouw stille verdriet:
‘ze begrijpen me niet’
Jouw schreeuwend hart,
jouw diepe smart,
jouw stil verlangen
om liefde ’t ontvangen.
Nee, laat dat vooral niet zien.
Je moet toch iets zijn,
want alleen ben je klein.
Ja,sluit je goed op,pantser je maar,
en denk aan jouw muur, hou vast en bewaar.
En hoe je ook doet, naar mensen en Mij,
altijd ben Ik bij je en maak je vrij.
Zoals Ik jouw bedoel,zo mag je worden,
dan zal Ik jouw met Mijn wapenrusting omgorden.
Ook zal Ik je leren ‘houden van’,
vertrouw Mij maar, het kan.
En liefde ontvangen van Mij en mensen,
want diep in je binnenste ga je het wensen.
Je zult het gaan ontdekken,het is geen straf,
als Ik je leer leven,je muur brokkelt af.
Wees niet bang,Ik heb je vrijgekocht,
Ik ben Diegene waar je al zo lang naar zocht.
Je bent kostbaar,Ik heb je bij je naam geroepen,je bent van Mij,
je zult niet verbranden, niet verdrinken, hoe het ook zij.