Wie noemt me bij mijn naam
Wie zal me waardevol doen heten
Hoe kan ik weten wie ik ben
Hoe vind ik ogen die mij antwoorden
In mijn roep om te mogen bestaan
Wankelend sta ik
Ik ben een mens
Ik mag leven
Ik ben van betekenis
Denk ik soms dapper
Beelden overspoelen mij
Emoties zonder naam
Ik tuimel van herbeleving in herbeleving
Van nachtmerrie in nachtmerrie
Ik leef in continue staat van paniek
Dan besef ik iets
Ik herinner mij niet hoe het is gestopt
En kort daarna val ik in de volgende verbijstering
Ik besef dat het helemaal nooit is gestopt
Het verregaande geweld van mijn jeugd is nog steeds actueel
Een miljoen telefoontjes zo lijkt het
Gesloten deuren aan de ene kant want ik ben geen geesteszieke patient
Gesloten deuren aan de andere kant want ik ben een te zwaar geval
Ik vlucht niet van psychische problemen, maar van geweld
Alles wat ik vraag is een veilig heenkomen
Vanaf mijn schuilplek reis ik naar therapie
Het is mijn lifeline, een mijl op zeven nu, de afstand waard
Ik leer hoe veiligheid voorop stellen gaat
Mijn binnenwereld zeg ik duizendmaal per etmaal: niemand hoeft terug!
Zo waarborgen we vrijheid
Ik vind een plek om mijn nieuwe leven op te bouwen
Nog steeds tussen herbelevingen, nachtmerries en black outs
Langzaam vangt mijn reis aan naar het hier en nu
En nog langzamer bouw ik contacten op
Leer ik struikelend mensen te vertrouwen
Werken of studeren is nooit heel goed gegaan
De druk was te hoog voor mijn overbelaste brein
Nu stort ik volledig in
Van de bijstand hoef ik voorlopig niet te solliciteren
En ook mijn therapiekosten worden tijdelijk voor mij betaald
Ploegend door herinneringen in mij en onbegrip rondom
Probeer ik vertrouwen in mijzelf te vinden
Dat gaat niet zonder slag of stoot
Maar op een dag gun ik mijzelf zowaar het leven
Een dierbaar pril begin
Beter verankerd in het hier en nu
Wil ik dat hier en nu graag vormgeven op een manier die bij me past
En die bovendien iets zinvols maakt van mijn levensgeschiedenis
Zo word ik ervaringsdeskundige en ambassadeur voor ‘herstel’
Een wereldwijde emancipatiebeweging van clienten in ggz en verslavingszorg
Door financiele onzekerheid komt de therapie nagenoeg stil te staan
Als ik niet weet of ik het over een paar maanden nog kan bekostigen
Hoe moet ik dan nu een nieuw onderwerp openmaken
Om daarna misschien alleen ervoor te komen staan
Terwijl de wereld opnieuw onder mijn voeten wankelt
Intussen herstelt zich het contact met mijn lichaam
Als de eerste pijnervaring die daarbij hoort, optrekt
Blijft een andere laag intense pijn over
Geen waarneembare kenmerken, ‘maar we nemen uw pijnervaring serieus’
Ik ben al zo bang voor dokters, voor ongeloof, krijg ik de diagnose fibromyalgie erbij
Revalideren doe ik op mijn eigen manier
Ik eis een onderzoek door een reumatoloog en krijg het ook nog
Aan de fysio leg ik uit welk verband ik zie
Tussen fysiek geweld en medisch gevolg, hoe je het verder ook noemen wilt
Hij neemt het zondermeer over en die erkenning doet goed
Mijn lichaam, eindelijk van mij
De verbinding herstellend
Oneindig diep verdriet
Want ik ben naar ziel en lichaam
Gehavend