Ergernis, wat moet je daarmee?
als je baalt van de zoveelste “nee”.
Niet eens een grote nee in woord of gedrag,
maar als je voor je gevoel weer iets niet mag.
Als je daar niets van kunt zeggen want het is toch maar klein?
zou je dan toch beter in je eentje kunnen zijn?
Hoe vaak zou je moeten slikken en er geen drama van maken…
Hoe vaak zou je moeten denken ik laat het me maar niet raken…
Hoe vaak moet je denken, het ligt vast aan mij en ik moet het leren…
ook omdat je iets kleins niet wilt laten escaleren…
Neem je zelf dan ook maar besluiten en een standpunt in?
Of heeft zoiets ook totaal geen enkele zin…
