Lieve Suzanne,
De hoop dat je nog zou leven is verdwenen..
Je bent dood, net als jouw tweeling Thijs en Lars.
Woorden dekken de lading niet meer.
Ik voel me leeg, kil, alleen en geamputeerd.
Kon ik je nog maar één keertje zien en een kusje geven.
Waarom toch?
Ik voel me zo verscheurd.
Lieve dappere meid van me, ik hou vreselijk veel van jou.
Ik hoop dat jij en je mooie kereltjes eindelijk rust zullen hebben.
Liefs en een dikke knuffel,
Mama.
