Lieve Suzanne,
Precies vandaag is het 14 jaar geleden dat ik jou voor het laatst in leven heb gezien.
De onzekerheid of je nog leeft of niet is hartverscheurend en ondraaglijk om mee te moeten leven.
En ook nu weet ik niet goed wat ik je nu zal schrijven hier, er zijn geen woorden meer voor mijn diepe onzekerheid, wanhoop en verdriet.
Jij hield er altijd van als ik je een verhaaltje vertelde, je kroop dan tegen me aan (helaas altijd onder toezicht en met geweld als gevolg..) en luisterde aandachtig wat ik je vertelde. En ondanks de bewaking en pijn, waren dit mooie momenten, momenten van toch even samenzijn.
Een dierbaar iemand van me heeft voor mij om een bepaalde rede wat verhaaltjes ingesproken, ik heb er nu twee die ik jou graag wil vertellen, dit zodat dat persoon er ook een beetje bij is nu, en omdat de boodschappen van die verhaaltjes zo mooi zijn.
Helaas kan ik zelf niet goed komen bij het diepe doorvoelen en doorzien van de daadwerkelijke intentie van die verhaaltjes, maar de tekst raakt me toch ook wel, en wil ik het hier aan je voorlezen en met je delen, ook in de hoop jij ze ooit zult lezen en weten dat ik zielsveel van je hou en je vreselijk mis.
Kruip maar weer even lekker tegen me aan meis, en luister naar mijn stem..
“Soms na een lange strijd
komen we uit bij de diepste eenzaamheid.
Het puurste van ons zelf.
Deze eenzame strijd, de pijn en het grote loslaten
zijn voorwaarden om te komen tot innerlijke vrijheid.
Dan komt de grote uitdaging deze leegte toe te laten;
er is niets…
er is alles…
In de grote leegte ligt onze innerlijke bron van licht, kracht, heling, liefde en vrijheid..”
————————
“Via mijn voeten contact met de aarde.
Via mijn adem contact met het Al.
Moge mijn oren werkelijk horen..
Moge mijn ogen werkelijk zien..
Laat mij aanvaarden wat is, vertrouwen op wat komt.
Loslaten wat is geweest,
en het onderscheid maken in stof en geest.
Dat ik vrij moge zijn en in liefde mag leven,
één met alles om me heen..
één met de universele bron.
Dat mijn ziel zo moge reizen door de tijd,
en mijn geest door de stof..”
Lieve Suzanne, ik mis je vreselijk..
Ik hou van je meis.
Veel liefs en dikke knuffels voor jou!
Je mama.
