Voor mijn meisjes
Er gaat geen dag voorbij, zonder dat ik aan jullie heb gedacht en voor je heb gebeden.
Al is het alleen maar stilletjes in mijn hart, omdat woorden teveel pijn doen.
Ik vraag me zoveel af.
Waar ben je nu?
Ben je ver weg of dichtbij?
In Nederland of toch daarbuiten?
Zou je zo graag even willen zien.
Er gaat geen dag voorbij dat ik niet terug zou willen kruipen,
naar de plek waar we elkaar voor het laatst hebben gezien
Misschien vraag je je af waar ik ben gebleven.
Geloof je dat ik je in de steek heb gelaten.
Oh meisjes, alleen al bij de gedachte breekt mijn hart in nog kleinere stukjes,
want het is zo’n leugen.
Elke morgen word ik met jullie wakker.
Even blij, omdat ik denk dat ik jullie vandaag weer terug ga zien.
Elke avond voordat ik ga slapen,
ben ik ook weer even blij.
Voel het uitzien en het verlangen;
zal ik jullie morgen eindelijk weer ontmoeten?
Samen strijden we totdat die dag is aangebroken
Want eens komt de Grote Morgen, al hoop ik stilletjes dat als die dag op zich laat wachten morgen eerder vandaag zal zijn.
In liefde verbonden,
Je Mama
