De chaos compleet, gedachten die drijven,
niets wat er is, kan lang genoeg blijven.
Ik moet sterk zijn en in mezelf geloven,
in tijden van nood vertrouwen op mijn Vriend daarboven.
Ik kan het wel roep ik dan, ik stel toch altijd ieder gerust…
maar wat doe ik met het vuur van chaos, dat niet wordt geblust….
Daar is het masker, de glimlach weer paraat,
inwendig verteerd door het vuur dat me niet verlaat.