Dedicated By: roos
Message:
We kenden elkaars namen niet
alleen onze ogen vertelden ons verdriet
We waren ongeveer even oud.
Vaak stonden we naast elkaar en hadden het zo koud.
Zo onschuldig, klein en onwetend.
Zo angstig, verlangend naar liefde, geketend.
Zonder hoop, alleen het offervuur,
voor jullie was dit het laatste uur.
Zo raar, waarom jullie en niet ik.
Zo vreselijk, jullie pijn en laatste snik.
Hoe kunnen mensen zo wreed zijn
kinderen, baby’s laten lijden en vermoorden
of je nou groot was of klein
we zaten vast aan ijzeren koorden.
Het spijt me, ik handelde uit angst
het spijt me zo!
O eens zal ik jullie weer ontmoeten
we mogen nu weten, dat we elkaar bij Jezus mogen groeten.
I love you!
roos