Donkere Wolken

Je moet naar de dokter zegt moeder,
je hoofd is ziek, je hebt geen werkelijkheidsbesef.
Je denkt dat je nachtmerries waarheid zijn.

Gelukkig, denk ik, het zijn nachtmerries en de dokter gaat me helpen.
Nu zal het beter gaan worden.

Kleed je uit zegt de dokter.
Ik moet op een tafel liggen en mijn benen langs de tafel laten hangen.
Dat gaat maar net, het is een beetje te ver uit elkaar.
Ik ga je vitamines geven zegt de dokter.
Hij verkracht me. Mijn moeder kijkt toe.
Ik geef geen kik, dat heb ik allang geleerd.

Thuis word naar bed gestuurd, ik moet bijkomen van de behandeling zegt moeder.
Wanneer ik weer wakker word staat moeder bij me.

Je moet naar de dokter zegt moeder,
je hoofd is ziek, je hebt geen werkelijkheidsbesef.
Je denkt dat je nachtmerries waarheid zijn.
Ik kijk naar mijn lichaam en zie bloed beneden…

Donkere wolken stapelen zich op in mijn geest en hart..
Waar moet ik nog heen, wie kan ik nog geloven..